sobota, 4 kwietnia 2009
botak.
uświadomiwszy sobie głupotę psychiczną.
oddaję się bez reszty zagubieniu w pozamaterii.
czytam z DNA i z przeszłości.
złe wnioski mącą rzeczywistość.
osobiste sprzeczne oczywistości.
jestem mnoga.
żyję poza wnętrzem.
niby na zewnątrz.
losowe odtwarzanie.
masa pozostałości po innych.
piękne blizny.
od urodzenia.
kocham cząstki nieswojości.
w sobie.
ps.wypełnia mnie muzyka.
dla poczucia bezpieczeństwa mam włączoną komórkę, komputer wraz ze wszystkimi komunikatorami i udaję, że tak powinno być.
zwierze stadne bojące się reszty osobników..
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz